Ovaj rad istražuje fenomen turizma u savremenom dobu, definišući ga kao fundamentalnu ontološku karakteristiku savremenog čovjeka. Cilj rada je dekonstruisati mehanizme putem kojih turizam oblikuje globalnu svijest, transformiše ekonomske strukture i uspostavlja nove etičke standarde. Metodološki, rad se oslanja na kvalitativnu analizu relevantne literature i komparativno istraživanje globalnih trendova. Analiza obuhvata evoluciju turizma od aristokratskog rituala do masovnog prava na odmor, referirajući se na kapitalne autore poput Zygmunta Baumana i Marca Augéa. Poseban fokus je stavljen na političku ekonomiju turizma koja razotkriva neokolonijalne obrasce eksploatacije i krizu masovnog turizma u vodećim svjetskim destinacijama. Rad dodatno propituje paradoks ekološke održivosti i mogućnost istinski zelenog
turizma u uslovima klimatske krize. U završnom dijelu, rad analizira utjecaj tehnološke singularnosti i algoritamskog upravljanja željama u redefinisanju turističkog iskustva. Zaključuje se da je za budućnost sektora turizma neophodan prelazak na novi model koji počiva na sinergiji tehnologije, odgovornih javnih politika i osviještenih turista.
This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
0
The statements, opinions and data contained in the journal are solely those of the individual authors and contributors and not of the publisher and the editor(s). We stay neutral with regard to jurisdictional claims in published maps and institutional affiliations.